دراودان روزانه و کلی چیست؟ چگونه محاسبه می شود؟

دراودان روزانه و کلی چیست؟ چگونه محاسبه می شود؟

دراداون یکی از مفاهیم کلیدی در ترید و سرمایه‌گذاری است که میزان افت سرمایه را نشان می‌دهد و نقش مهمی در مدیریت ریسک دارد. دراداون مشخص می‌کند که یک حساب معاملاتی نسبت به بیشترین بالانس خود چقدر کاهش پیدا کرده است. در پراپ تریدینگ، دراداون یکی از معیارهای مهم سنجش ریسک حساب است که رعایت نکردن آن می‌تواند باعث از دست رفتن حساب شود.

در این مقاله قصد داریم به بررسی انواع دراداون، نحوه محاسبه آنها و همچنین تفاوت دراداون در حساب شخصی و حساب پراپ بپردازیم. اگر دوست دارید بیشتر درباره دراداون و نحوه مدیریت آن بدانید، پیشنهاد می‌کنیم تا پایان این مطلب با اوستریچ همراه باشید.

دراداون چیست؟

دراداون (Drawdown) یا افت سرمایه، به عنوان یکی از مفاهیم اساسی و کلیدی در دنیای ترید، به میزان کاهش موجودی حساب سرمایه‌گذار از بیشترین سطح ثبت‌شده تا پایین‌ترین نقطه بعد از آن اشاره دارد. به زبان ساده، دراداون نشان‌دهنده بیشترین افت حساب شما از قله آن می‌باشد. این افت می‌تواند به صورت درصدی یا عددی (مانند مبلغ دلاری) بیان شود و هر دو شکل آن برای تحلیل عملکرد تریدرهای پراپ مفید و موثر به شمار می‌رود.

به منظور روشن‌تر شدن این مفهوم، فرض کنید موجودی حساب شما به ۱۰٫۰۰۰ دلار رسیده و به دلیل چند ترید ناموفق، این مبلغ به ۹٫۰۰۰ دلار کاهش یافته است. در این سناریو، دراداون حساب شما برابر با ۱٫۰۰۰ دلار یا ۱۰ درصد خواهد بود. اما نکته مهم این است که اگر موجودی حساب شما به ۸٫۰۰۰ دلار افت کند و سپس به ۹٫۰۰۰ دلار بازگردد، بیشترین دراداون حساب شما ۲٫۰۰۰ دلار یا ۲۰ درصد در نظر گرفته می‌شود. این نکته در ارزیابی ریسک و مدیریت سرمایه به ویژه در استراتژی‌های تریدینگ بسیار حائز اهمیت است.

در نهایت، دراداون به عنوان معیاری برای ارزیابی عملکرد و ریسک در معاملات، به تریدرها کمک می‌کند تا درک بهتری از نوسانات موجودی حساب خود داشته باشند و در تصمیم‌گیری‌های آتی خود دقت بیشتری به خرج دهند. در واقع، این مفهوم به تریدرها این امکان را می‌دهد که استراتژی‌های خود را به شکلی بهینه‌تر طراحی کرده و از افت‌های سنگین سرمایه جلوگیری کنند.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟

یکی از مهم‌ترین عواملی که تعیین می‌کند یک معامله‌گر در چالش‌های پراپ فرم موفق شود یا نه، میزان توانایی او در مدیریت ریسک و کنترل زیان است. به همین دلیل، شرکت‌های پراپ قوانین مشخصی برای حد ضرر روزانه و حد ضرر کلی (دراودان) تعریف می‌کنند تا هم سرمایه خود را محافظت کنند و هم معامله‌گر را به سمت یک سبک معاملاتی منظم و پایدار سوق دهند.

در واقع، دراودان ابزاری است برای اینکه مطمئن شویم تریدرها نه‌تنها سودآور هستند، بلکه می‌توانند در شرایط زیان هم آرامش خود را حفظ کنند و از کنترل خارج نشوند. تفاوت اصلی دراودان روزانه و کلی در نحوه محاسبه و زمان ریست شدن آن‌هاست. شناخت این تفاوت‌ها برای هر معامله‌گر حیاتی است، چون نقض این قوانین مساوی است با از دست دادن حساب.

دراداون روزانه

دراداون روزانه نهایت حد ضرر مجاز در طول یک روز است. در دراداون روزانه ملاک محاسبه حد ضرر ایکوییتی بوده و در ساعت 12 هر شب چک می‌شود. درصد دراداون روزانه بسته به نوع چالش ممکن است متفاوت باشد، همچنین در چالش‌های دومرحله‌ای، هر مرحله دراداون روزانه متفاوتی می‌توانند داشته باشند. فرض کنید در یک چالش 10000 دلاری شرکت کرده و بعد از تعدادی ترید ایکوییتی شما به 10300 رسیده است، اگر دراداون روزانه 5 درصد باشد یعنی نهایت ریزشی که ایکوییتی شما در آن روز می‌تواند داشته باشد معادل 9785 دلار است. برای محاسبه کردن روزانه دراداون در ساعت 12 شب EET باید میزان ایکوییتی در آن لحظه چک شود.

درادون  به معامله‌گران کمک می‌کند تا نوسانات موجود در حساب‌شان را ارزیابی کنند.

دراودان روزانه و کلی چیست؟ چگونه محاسبه می شود؟

دراداون کل

در دراداون کل، برخلاف دراداون روزانه که ملاک محاسبه میزان ایکوییتی بود کل مجموع درصدی که نسبت به بالانس اولیه حساب زده شده محاسبه می‌شود. برای مثال یک تریدر حساب 10000 دلاری دارد و بعد از 5 ترید همراه با ضرر، حساب به عدد 9000 دلار رسیده است. مقدار پول از دست رفته در اینجا 1000 دلار بوده و نسبت دراداون برابر است با 10000 تقسیم بر 1000 ضرر برابر است با 10 درصد دراداون.

نحوه محاسبه دراودان

دراودان (Drawdown) معیاری است که میزان کاهش سرمایه از قله‌ی حساب تا پایین‌ترین میزان دارایی را نشان می‌دهد و برای ارزیابی ریسک استفاده می‌شود. برای محاسبه دراودان، ابتدا باید نقطه اوج یا قله‌ی سرمایه یا ارزش پورتفوی را در یک دوره زمانی مشخص، شناسایی کنیم. این نقطه اوج بالاترین ارزش سرمایه‌گذاری است که در آن دوره به دست آمده است.

بعد از تعیین نقطه اوج، باید نقطه فرود یا دره سرمایه را که بعد از نقطه اوج اتفاق می‌افتد، شناسایی کنیم. این نقطه فرود نشان‌دهنده کمترین مقدار سرمایه پس از رسیدن به نقطه اوج است. برای محاسبه مقدار دراودان، کاهش ارزش سرمایه از نقطه اوج به نقطه فرود را به دست می‌آوریم و آن را به‌صورت درصدی از نقطه اوج محاسبه می‌کنیم.

فرمول محاسبه دراودان به‌صورت زیر است:

درصد دراودان = 100/ قله حساب* ( کف حساب – قله حساب)

به‌عنوان‌ مثال، اگر ارزش پورتفوی شما در نقطه اوج 100,000 دلار باشد و سپس به 80,000 دلار کاهش یابد، دراودان حساب شما، 20 درصد است.

دلایل وقوع دراودان

چندین عامل می‌توانند باعث ایجاد دراودان در حساب‌های معاملاتی شوند که در زیر به بررسی آن‌ها می‌پردازیم:

  • نوسانات بازار

نوسانات بازار یکی از اصلی‌ترین دلایل وقوع دراودان است. بازارهای مالی تحت‌تأثیر عوامل متعددی مانند عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی قرار دارند که می‌توانند به نوسانات شدید قیمت‌ها منجر شوند. این نوسانات ممکن است باعث کاهش ارزش دارایی‌های سرمایه‌گذاران و در نتیجه وقوع دراودان شوند. برای مثال، بحران‌های مالی، تغییرات ناگهانی نرخ بهره، یا اخبار غیرمنتظره اقتصادی می‌توانند به‌سرعت ارزش دارایی‌ها را تحت‌تأثیر قرار دهند و دراودان قابل‌توجهی ایجاد کنند.

برای مدیریت نوسانات بازار و کاهش تأثیر آنها بر دراودان، سرمایه‌گذاران و معامله‌گران باید از استراتژی‌های متنوع‌سازی استفاده کنند و سرمایه خود را در انواع مختلف دارایی‌ها پخش کنند. این کار می‌تواند به کاهش ریسک کلی و کاهش احتمال وقوع دراودان‌های شدید کمک کند.

  • تصمیمات معاملاتی نادرست

تصمیمات معاملاتی نادرست یکی دیگر از دلایل مهم وقوع دراودان است. معامله‌گران و سرمایه‌گذارانی که بدون تحلیل کافی و یا با اعتماد بیش از حد به پیش‌بینی‌های خود اقدام به خرید و فروش و معامله می‌کنند، ممکن است دچار زیان‌های قابل‌توجهی شوند. برای مثال، خرید در اوج قیمت و فروش در کف قیمت، یا اعتماد به اطلاعات غلط و شایعات می‌تواند دراودان ایجاد کند.

برای جلوگیری از تأثیرات منفی تصمیمات معاملاتی نادرست، سرمایه‌گذاران باید به استراتژی‌های معاملاتی منظم پایبند باشند و یک برنامه معاملاتی مشخص داشته باشند.

  • عدم مدیریت ریسک مناسب

عدم مدیریت ریسک مناسب نیز می‌تواند به وقوع دراودان‌های شدید منجر شود. مدیریت ریسک به معنای شناسایی، ارزیابی و کنترل ریسک است. عدم تعیین حد ضرر (Stop Loss)، عدم تنوع‌بخشی کافی در سبد سرمایه‌گذاری و عدم استفاده از ابزارهای مدیریت ریسک می‌تواند منجر به افزایش ریسک و وقوع دراودان شود.

برای مدیریت بهتر ریسک، باید استراتژی‌های مدیریت ریسک به‌دقت اجرا شود. تعیین و رعایت حد ضرر نیز از جمله اقداماتی است که می‌تواند به کاهش ریسک و جلوگیری از وقوع دراودان‌های شدید کمک کنند.

  • عوامل خارجی غیرقابل‌پیش‌بینی

عوامل خارجی غیرقابل‌پیش‌بینی نیز می‌توانند باعث وقوع دراودان شوند. این عوامل شامل حوادث طبیعی، بحران‌های سیاسی، جنگ‌ها، پاندمی‌ها و سایر رویدادهای غیرمنتظره‌ای هستند که می‌توانند به‌سرعت بر بازارهای مالی تأثیر بگذارند و ارزش دارایی‌ها را کاهش دهند. برای مثال، بحران مالی سال 2008 و پاندمی COVID-19 نمونه‌هایی از رویدادهای غیرقابل‌پیش‌بینی هستند که منجر به دراودان‌های شدید در بازارهای مالی شده‌اند.

داشتن استراتژی‌های مدیریت ریسک و سرمایه می‌تواند در برابر این خطرات از سرمایه‌ی حساب‌های معاملاتی محافظت کند.

دراودان روزانه و کلی چیست؟ چگونه محاسبه می شود؟

مهم‌ترین مزایای دراداون در پراپ تریدینگ

  • ایجاد نظم و چارچوب مشخص برای معاملات: دراداون یک مرز کاملاً شفاف ایجاد می‌کند و با وجود آن تریدر دقیقاً می‌داند حداکثر تا چه اندازه اجازه ضرر دارد و چه زمانی باید دست از ترید بکشد.
  • جلوگیری از تصمیم‌های احساسی و انتقامی: یکی از بزرگ‌ترین دلایل از دست رفتن حساب‌های پراپ، ترید احساسی با حجم‌های غیر منطقی است. وقتی تریدر بداند که عبور دراداون از یک حد مشخص مساوی با از دست رفتن حساب است، کمتر دست به چنین معاملاتی می‌زند.
  • الزام تریدرها به محاسبه دقیق حجم: با وجود دراداون مشخص، تریدر مجبور می‌شود که قبل از ورود به یک معامله حد ضرر را دقیق مشخص کند، درصد کمی از حساب را در معامله درگیر کند و لاتیج را متناسب با دراداون در نظر بگیرد.
  • ترویج ترید حرفه‌ای: دراداون مشخص در پراپ تریدینگ باعث می‌شود که تریدرها به ترید حرفه‌ای با ریسک پایین تشویق شوند، صرفاً روی سود بیشتر متمرکز نباشند و نگاه قمارگونه به ترید نداشته باشند.

جمع‌بندی

دراداون یکی از مهم‌ترین مفاهیم در ترید حرفه‌ای و به‌ویژه در پراپ تریدینگ است که به کنترل ریسک معاملات و حفظ حساب معاملاتی کمک می‌کند. در ترید با حساب شخصی، مقدار درادون به میزان ریسک‌پذیری تریدرها بستگی دارد، اما در پراپ تریدینگ باید در محدوده مجاز تعیین‌شده توسط پراپ فرم نگه داشته شود.